fostad.net

Eg var heime i Trøndelag i helga. Stort sett held eg til på Skjeberg folkehøgskole og held på å bli kjend med Austfold, men i helga (som eg utvida så ho starta torsdag) var eg altså heime. Offisielt var det for å køyre opp (og eg klarte det, hurra :D), men i tillegg til eit mellombels førarprov, så fekk eg både med meg ein konsert med Julian Berntzen (hjelpe av Samfundets Symfoniorkester), etterlengta tid med kjæremin i Trondheim, ein fin søndagstur og ei forkjøling som eg tok med meg tilbake til Skjeberg.

Bertnzenkonserten var rett og slett råfin. Han spelte alle dei finaste songane frå favorittplata, Waffy Town, og dessutan dei mest naudsynte frå Pictures in the house where she lives og Rocket Ship Love. Til de som ikkje har høyrt om denne herlege mannen og musikken hans: Dei to fyrste cdane handlar om livet i den fiktive byen Waffy Town og om liva til dei ulike folka som bur der. Det litt sånn jazz-pop-klassisk-aktig og særs fint. Den siste er litt annleis, men du får heller høyre sjølv:p Eg trur at Waffy Town redda livet mitt ein gong på ungdomsskolen, så det er berre å prøve ut viss du kjenner at livet heng i ein tynn tråd eller viss du berre vil høyre noko nydeleg musikk.

Kjæremin var som vanleg like fin. Eg hugsar ikkje kor eg las/kven som sa noko sånt som at ”Ingen er perfekte, unntatt når dei smiler”, men eg likar det. Når han smilar, så er han verdas finaste gut. Det er ikkje det at han ikkje er søt og super elles heller, men det er berre å prøve det ut – finn ein eller annan, det spelar eigentleg inga rolle kven det er, men viss du får denne personen til å smile frå hjartet, så er han heilt nydeleg og herleg, trass i alle skruplar han elles måtte ha.

Kva den fine søndagsturen vedkjem, så er det fleire grunnar til at han vart så fin. Eigentleg skulle vi gå på Choco Boco på Bakklandet, for den kafeen er så koseleg (Ikkje vanskeleg å finne heller: Gå over gamle bybro og ta til venstre). Dessverre var kafeen så koseleg at han var stappfull òg, så vi fann ut at vi skulle gå ein oss tur før vi fann ein ny kafé. Bakklandet er tilrådd uansett, for det er både brustein, koselege, gamle trehus og ein kul sykkelheis der.

Dessutan har dei eit antikvariat, med andre ord nok til å få meg interessert. Reint tilfeldig enda vi opp der: på Bybroen Antikvariat. I tillegg til kaffe, te og karamellar som dei har kvar dag, sel dei vaffel i helgjene viss du steiker dei sjølv. Alt låg altså til rette for at eg skulle nikose meg: Antikvariatet er lite og koseleg med fleire små rom og mjuke, gamle møbler, og sidan det trass alt er eit antikvariat, så er det stappfullt av gamle bøker, og det er kanskje det koselegaste du kan ha på ein vegg. I tillegg er alle plakatane på nynorsk, og det varmar jo språkhjartet mitt.

Musikkhjartet mitt vart òg forsynt med ullpledd og peis, for jammen snubla vi ikkje innom ein liten intimkonsert i same slengen. Dei finn visstnok stad kvar søndag klokka 15.00, og viss alle held same standard, vil eg nytte sjansen til å tilrå dei. Gratis musikkgledje og dessutan noko spennande å finne på i byen på søndag.

Vi stua oss saman på antikvariatsloftet saman med kanskje 30 andre og høyrte på Carsten Tourrenc i ein og ein halv time. Songane var henta litt her og litt derifrå, og var både på norsk, engelsk og fransk (og ein smule portugisisk), og med denne fyren vart alle songane til sånne koselege gitarsongar som passar til ein indiekosekafé eller ein saktegåande formiddag med sjokoladekake i omnen og bok i sofakroken – roleg, akustisk, fint. Så var søndagen i boks for min del.

Inntil eg kjem til byen att, skal eg liggje her i senga mi på Skjeberg og vere småsjuk og ergre meg over at eg ikkje spurte fyren om han kunne sende meg Spotifylista si på e-post til meg. Sjølv om det hadde vore skummelt, så trur eg det hadde vore verdt det. Eg får vel prøve fjesboka, kanskje. Det kan ikkje vere så mange Carsten Tourrencar der. Eg treng meir sånn kosemusikk utover hausten, og dessutan fekk han kjæremin til å smile, så da vart jo alt perfekt. Det er godt å ha det sånn nokre gongar.

Eigentleg burde nokon snart reise den prinsipielle diskusjonen om å ha rett på land. Koss rett har ei gruppe menneske til å ta eit stykke av jorda og definera den som si? Og, like fullt interessant, koss land vi “høyrer til” har vi ingen påverknad på sjølv.

Tenk litt på det - særleg i desse tider.

Kringsatt av fiender,
Gå inn i din tid
Under en blodig storm-
Vi deg til strid
Kanskje du spør i angst
Udekket, åpen:
Hva skal jeg kjempe med
Hva er mitt våpen?

Songen som etter kvart har vorti ein del av konfirmasjons-syttande mai-osv-songrekka blant dei fleste nordmenn, Til ungdommen. Teksten er skrivi av den radikale diktar Nordahl Grieg, som ga sitt liv i kampen mot nazismen. Diktet er skrivi i 1936, under opprustnings-tida på kontinentet.

Diktet/songen fortener dog mykje meir enn den typiske folkevise-statusen. Ikkje at det er noko gale i den, men Til ungdommen er så mykje meir enn som så.

Her er ditt vern mot vold
Her er ditt sverd:
Troen på livet vårt
Menneskets verd.
For all vår fremtids skyld
Søk det og dyrk det,
Dø om du må- men:
øk det og styrk det.

“Her er ditt sverd: Troen på livet vårt” og “Dø om du må- men: øk det og styrk det”. Det er ikkje snaut det her. Med andre ord: kjemp for det du trur på, til dauden om nødvendig, og hald for all del kampen fredeleg.

Stilt går granatenes
glidende bånd.
Stans deres drift mot død
Stans dem med ånd
Krig er forakt for liv
Fred er å skape
Kast dine krefter inn,
Døden skal tape.

Høyrar du, Jens? Jonas? Resten av dykk, de som sendar Noreg i krig i Afghanistan. Krig er forakt for liv, fred er å skape.

Edelt er mennesket
Jorden er rik
Finnes her nød og sult,
Skyldes det svik.
Knus det! I livets navn
Skal urett falle
Solskinn og brød og ånd
Eies av alle.

Nøkkelverset i diktet. Finnes her nød og sult, skyldes det svik. All urettvis fordeling, alle klasseskilje. Jorda er rik nok for oss alle, det er svik som det er i dag. Så kom ikkje her!

Da synker våpnene maktesløst ned.
Skaper vi menneskeverd,
skaper vi fred.
Den som med høyre arm,
Bærer en byrde
Dyr og umistelig
Kan ikke myrde.

Dette er løftet vårt
fra søster til bror:
vi vil bli gode mot
menneskenes jord.
Vi vil ta vare på skjønnheten, varmen
Som om vi bar et barn
Varsomt på armen.

*mumle,mumle*klimakrise*mumle,mumle*. Vi vil bli gode mot menneskenes jord.

VG har i dag eit tosiders intervju med Siv Jensen, som lirar av seg mykje rart og i grunn skyt meir bom enn sjølv det ho vanlegvis gjer.

Hovudbodskapen hennar handlar om lege Mads Gilbert, som saman med Erik Fosse har vori på Palestina og jobba og gjort ein kjempejobb på eit sjukehus i Gaza. Overskrifta i saka er “- Mads Gilbert støtter terror”, og det verker som om ho i hovudsak byggjer denne argumentasjonen på utsegner Gilbert hadde etter terrorangrepa mot USA 11. september 2001.

Ja vel. Støtte til terrorangrep, angrep på uskuldige sivile er det jo all grunn til å vera skeptisk til, og vanskeleg å støtte. Derimot refererar VG etter dette kva som faktisk sto i den aktuelle Dagblad-artikkelen:

- Angrepet på New York kom ikke overraskende, etter den politikk Vesten har ført de siste tiårene. Jeg er opprørt over terrorangrepet, men jeg er minst like opprørt over de lidelsene som USA har skapt. Det er i en slik sammenheng 5000 døde mennesker må sees. Hvis USAs regjering har en legitim rett til å bombe og drepe sivile i Irak, har også de undertrykte en moralsk rett til å angripe USA med de våpen de måtte skape. Døde sivile er det samme enten det er amerikanere, palestinere eller irakere, sier overlege og professor Mads Gilbert.

- Støtter du et terrorangrep på USA?

Altså: for den som synest
- Terror er et dårlig våpen, men svaret er ja, innenfor den konteksten jeg har nevnt, sier Gilbert.

Men vent no litt. Kva er det eigentleg Gilbert seier her? Eg kan gjenta det han seier: Hvis USAs regjering har en legitim rett til å bombe og drepe sivile i Irak, har også de undertrykte en moralsk rett til å angripe USA med de våpen de måtte skape. Døde sivile er det samme enten det er amerikanere, palestinere eller irakere.

Kva tydar så dette? Jo, han seier at alle sivile liv er like mykje verdt, og at viss amerikanarane har rett til å drepe sivile irakarar, har òg irakarar (og andre) lov til å drepe sivile amerikanarar.

Er dette å støtte terror?

Forresten er det særs fascinerande at ho går til angrep på Gilbert for at hans skildringar er dei einaste som kjem ut frå Gaza. Det kan då verkeleg ikkje vera Gilbert sin feil at Israel nektar å sleppe inn internasjonale journalistar til Gaza. Som Norsk Journalistlag skriv: “Norsk Journalistag krever at Israel straks åpner for at utenlandske journalister får reise til Gaza for å drive fri journalistikk”. Legg skulda der ho høyrer heime!

Apropos journalistar, at Jensen utan vidare får seie at Gilbert støttar Hamas, er svak journalistikk. Her ville ein kritisk journalist ha spurt kva slags grunnlag ho har for å seie dette - på den annen side klarar journalisten å skrive “[...] gikk Mads Gilbert i Dagbladet med klar støtte til tidenes mest kjente terrorangrep”…

Ein høyrar mas om “Snåsakailln” overalt og til eikvar tid i desse dagar. Mannen som visstnok har varme hender og kan helbreda kva det no enn skal vera utan å gjera meir enn å ta på folk.

Og av ein eller annan grunn ser folk på denne mannen som truverdig og dyktig på eit heilt anna nivå enn andre healarar. Kanskje det er fordi han ser gamal og triveleg ut, eller fordi han ikkje vil erklæra seg som healer sjølv.

Menneska har så lengje eg veit støtta seg til medisinmenn, sjamanar, trollmenn og andre liknande typar, som vi med eit fellesomgrep kan kalla healarar. Slike typar har folk stort sett lita tiltru til i dag, og dei er som oftast sett saman med spådamer og sextelefonar på reklamesidene i Dagbladet. Eg ser ingenting som skil “Snåsakailln” frå ein tilfeldig annan healer.

Derimot skal ein ikkje skriva bort all “alternativ medisin” fordi ein ikkje trur på overnaturlege ting som svevar rundt, englar og det som verre er. Nei, for eksempel akupunktur har lenge vori populært hos healarar. Etter kvart har ein funni og dokumentert dei medisinske resultata av det, og det er no på full fart inn i norske sykehus og blant fysioterapeutar.

Slik er det med all alternativ behandling. Viss det tilsynelatande funkar, testar ein det, forskar litt på det, og om det funkar, gjer ein det til ein del av det rådande paradigmet. Det vil seie, om den alternative behandlingsteknikken funkar betre eller utfyllande til den som allereie er akseptert på området, tar selvfølgelig dei kompetente, utdanna folka innan medisin, som legar og sjukepleiarar, dei i bruk.

Dersom den alternative metoden ikkje er betre eller tilførar noko til den som allereie er der, er det da heller ingen vits i han, og da kan vi like godt halde oss til det som funkar. Samtidig kan vi heller ikkje sjå bort frå at forskjellige metodar fungerar på forskjellige folk. Men dette er nok òg fagfolka klare over.

Det er på den andre sida mange som har vorti behandla av forskjellige typar healarar opp gjennom tida, og som har kjent seg mykje betre etterpå. Eg vil tru at veldig mykje av dette er takka vera placeboeffekten - altså folk blir behandla, trur på at det verker, og så verker det fordi dei trur det gjer det. Elles har nok ein del komi over metodar som legevitskapen på den tida enno ikkje hadde tatt i bruk - det er klart, når ein prøvar og prøvar, så vil ein jo sannsynlegvis etter kvart finne noko som funkar. Dette er det da muleg ein del av dagens healarar òg har gjort. I så fall kan eg ikkje sjå korfor ein ikkje skal, som eg nemnde over, teste desse “nye” teknikkane skikkeleg og eventuelt gjera dei standard.

Det vil sjølvsagt kunne gå utover deira eigne jobbar. På den andre sida vil ein healar som brukar dokumentert fungerande metodar få klart meir anerkjenning både blant meir eller mindre vanlege folk (som meg), og ikkje minst i farmasiverda. Ei sånn oppdaging vil jo vera eit medisinsk framskritt antakeleg av ganske stor art, og eg ser ikkje bort frå at det i så fall kan vanke både godt betalte og attraktive jobbar, prisar, pengar og pr med sånne dokumenterte oppdagingar.

Sjølv er eg agnostikar. Eg veit ikkje om det finst noko overnaturleg, det vera seg Gud eller folk som tilfeldigvis har fått gudeliknande evner. Uansett er det dei som trur som har ansvaret for å prova, ikkje vi som ikkje er like med å mot-prova det. På same måte som at viss eg hevdar det finst flygande grønne grisar, har ikkje du nokon sjanse i det heile tatt til å prova at eg tar feil. Det er mitt ansvar å iallfall sannsynleggjera, om ikkje prova, at eg har rett.

Det same gjeld for alle med “varme hender” eller tilsvarande. Gi meg resultat som provar at de har overnaturlege evnar, og eg skal bli fornøyd, imponert, glad og like truande som dykk. Men, som Lasse Marøen skriv:

En skikkelig utført test av Snåsamannens såkalte evner vil kunne ha ett av to utfall:

1. Han har overnaturlige evner
2. Han har ikke overnaturlige evner

Ved utfall nr 1 får vi fastslått det første tilfellet av overnaturlige evner som noen sinne har blitt dokumentert. Alt vi vet om virkeligheten vår må revurderes. Legevitenskapen revolusjoneres. Alle lærebøker i naturvitenskapelige fag må skrives om. Nobelpriser deles ut. James Randi står klar med en million dollar som kan doneres til en hvilken som helst veldedig organisasjon. Menneskeheten får et fremskritt innen vår kunnskap om virkeligheten som mangler sidestykke i moderne tid.

Ved utfall nr 2 får vi avslørt den snille Snåsamannen som en helt vanlig mann som lever godt på placeboeffekten.

Altså, som Lasse skriv: “Inntil han velger å la seg teste velger jeg imidlertid å forutsette at han er en svindler. Han må gjerne motbevise dette - men bevisbyrden ligger hos han.”

Mihoe etterlysar fleire menn “som tør si at kjøp av prostituerte ikke har noe med deres seksualitet å gjøre.”

Kjøp av prostituerte har ingenting med min seksualitet å gjere. Det er, bør og skal vera sjølvsagt, men Mads Larsen og hans likesinna synest tydelegvis ikkje det. Om nokon måtte ha fått for seg at desse snakkar på vegne av menn generelt, er det heilt, totalt feil. Elles følar eg at det meste eg ville ha sagt om saka, har Mihoe og Anathema allereie sagt.

Fascinerande, dog, at dette suppehuet av ein forfattar klarar å lire av seg slikt rett etter at det har det har gått ein tidvis heftig feminisme-debatt i Bloggosfæren - ein debatt som involveret uvanleg mange flotte folk, blant andre kamikaze, Tiram, og ikkje minst saccarina, som imponerte meg. Andre bloggeheltinnar (og nokre få heltar) var òg med, Minneapolise, Virrvarr, Hjorthen, Indregard og dei to eg nemnde så vidt over, Mihoe og Anathema. Masse flotte linkar i posten hos Tiram, sett av litt tid og kos dykk med debatten, om de vil.

Mykje av debatten har så langt handla om omgrepet feminisme, og korvidt det er eit egna ord. Det er det sjølvsagt mange meiningar om - eg synest det er eit kurant omgrep som er rimeleg presist. Mange vil i staden ha alternativet likestilling, som jo eigentleg er mykje av det feminisme handlar om. Eigentleg synest eg heile omgreps-diskusjonen er totalt feilfokus og lite produktiv, men eg har no mitt å seie om han likevel. Eg synest feminisme er betre, først og framst av tre grunnar. For det første, indikerar feminisme-omgrepet at vi i dag lever i eit patriarkat, altså eit mannsdominert, mannsstyrt samfunn.

Feminisme er kamp for rettferd. I dag er makta systematisk skeivfordelt etter kjønn, og vi menn har altså mest makt, det er vi som styrar samfunnet. Det rettferdige vil jo sjølvsagt vera at det ikkje er noka skeivfordeling. Ergo inneber faktisk kamp for rettferd, feminisme, at vi menn må gi frå oss litt av samfunnsmakta - men samtidig inneber det ein kamp for fridom for kvar enkelt av oss. For det kvilar mange forventningar på meg, deg og alle vi kjennar - du er gutt, du bør (skal) vera sånn og sånn, kunne det og det og interessera deg for det og det - fordi du er mann. Feminisme er kamp for å bli kvitt desse avgrensingane i kven vi skal vera, noko som vil vera særs frigjerande for begge kjønn. Men for å kort oppsummera mitt første poeng: menn har meir makt enn kvinner. Feminisme-omgrepet er opent om dette, og ikkje forskjønnande. Det er dessutan meir presist enn det meir generelle og litt defensive “likestilling”.

Samstundes kan å bruka “likestilling” i staden for “feminisme”, fungera som om det er “feminisme under eit politisk korrekt namn”, som er mitt andre poeng. Og det kan fungera for å svekkje vår kamp, ikkje styrka den.

Det tredje er at feminisme er noko større enn som så. Feminisme er ein lang, viktig kamp, som byggjer på ei rørsle med ei stolt og lang historie for like rettar og mulegheitar. Å skulle byta no vil vera ei diskreditering av den innsatsen våre mødre og bestemødre har kjempa fram, “gir vi opp” er det sjåvinistane som vinn. Den feministiske rørsla har ei stolt historie, ei stor framtid og fint lite å skamma seg over.

Skjønt, eg forstår jo korfor folk er skeptiske - “er vi ikkje likestilte i dag?” og brenne bh-ar-historiar førar jo fort til sånt. Eg meiner likevel denne skeptisismen i det store og heile er irrasjonell, grunnlaus og ikkje verdt bryet.

Kor står så eg i feminismesaka?

Eg er feminist. Makt er systematisk skeivfordelt i dag, vi lever i eit patriarkat kor det faktisk er lettare å vera gut enn jente, men der det samstundes leggjast kjipe, tronge rollar ned over hovudet på begge kjønn. Kampen mot kjønnsroller er ein av dei viktigaste innan feminismen, og kanskje den eg som gut isolert sett vil tene mest på - gjennom auka fridom. Fridom. Nøkkelomgrep. Feminisme er fridom.

Hold kampen oppe søstre,
for den er også vår.
Det er ikke for å måles mot
hverandre kampen står.

Vi er mange, vi er sterke og vi kan vinne. Men vi har framleis langt igjen før patriarkatet er historie - stå på, søstre og brødre!

Men om vi samler oss,
om vi forener oss,
finns det intet som kan hindre
at vi sammen når vårt mål.

Alle dere der ute som vurderer å stemme Frp, Venstre, Krf eller Høyre til neste år, jeg har ett eneste enkelt spørsmål til dere, dere vanlige, hardtarbeidende folk:

Ønsker dere å slippe å jobbe trettentimersdager eller sekstitimersuker?

I så fall bør dere tenke over partivalget på nytt – disse partiene innførte dette i 2005.

Eg har nett (endeleg) oppgradert Wordpress, systemet bak bloggen, til nyaste versjon. Dette føyrde av ein eller annan grunn (Murphys lov) til nokre problem, mellom anna med kategoriane, men i det store og heile gjekk overgongen greitt.

Eg skal rette opp feila når eg kjem heim frå SUs sommarleir, som byrjar i morgon, og held på til søndag.

1. Pick up the nearest book.

2. Open on page 123.

3. Find the fifth sentence.

4. Post the next three sentences.

5. Tag five people, and acknowledge who tagged you.

Tora tagga meg, så då får eg vel berre køyra på. Boka som låg nærmast meg no, i hard konkurranse med Java-murstein-læreboka, var Magnus Marsdal og Bendik Wold si Tredje venstre.

“På tv kommer samfunnet til syne som i liberalistenes drømmer: Nå er det virkelig en ansamling enkeltpersoner - en del kjendiser av politisk og annet slag, en del “vanlige mennesker”: for å orientere seg blant dem trengs ingen ting annet enn menneskekunnskap og psykologisk teft. [...] Ytre venstre, som gjerne villle satt samfunnets (usynlige, upersonlige) system under debatt, kan være i ferd med å pådra seg et alvorlig kulturelt handikap. Det er høyrepopulismen alt ligger til rette for nå.”

Kven er igjen å tagge no då?

Virrvarr hadde det vori interessant å høyre frå for tida. Christian, ansjå deg tagga. Litteraturstudent Ellinor likeså. Og det får halda av tagging

Eg kjem stadig over nydelege bloggpostar, flotte forklaringer, triste historier, lærerike ting og andre snedige ting. Eg har tenkt på å linke til kvar enkelt av dei her på bloggen, berre fordi dei fortener det. Som eg gjorde med ein Iskwew-post her.

Derimot vil heile bloggen min verte ei rein lenkesamling om eg gjer det, så eg har som nemnt skaffa meg del.icio.us-konto. Eg tilrår alle på det sterkaste å fylgje med der, masse bra lesestoff ein har godt av å få med seg.

Og no skal eg venda tilbake til Giro d’Italia. Skamhard etappe i dag, forza Simoni!

—————–Toni
——–Del Piero-Cassano
—-De Rossi - Pirlo - Gattuso
Grosso-Chiellini-Cannavaro-Zambrotta
—————–Buffon

(Ja, eg veit denne 11-eren er ein draum)

Mondag 9/6, 20:45: Nederland - Italia - TV2
Fredag 13/6 18:00: Italia - Romania - TV2 Sport EM
Tirsdag 17/6 20:45 Frankrike - Italia TV2 Sport EM

Eg gler meg!

Eg tar ofte buss til og frå Oslo, av fleire grunnar. Etter kvart har eg lært meg kunsten å sova ganske lett på nattbuss, men eg sluttar ikkje å fascinera meg over kva folk finn på på bussen fordet. Eg har tidlegare skrivi litt om det, mellom anna skreiv eg følgjande:

Nyttar du Portapro: hugs at dei eigentleg berre er høgtalarar som du sett på hovudet

Det var den gong. Etter å ha tatt bussen i natt skjønte eg at eg ikkje har grunn til å klage over det - det er verre med folk som nyttar mobilen sin til å spele av (for så vidt stygg, men det er eigentleg ikkje så relevant) musikk utan nokon form for hovudtelefonar eller noko som måtte likne, men berre sett mobilen over øyret - og då på eit rimeleg høgt volum ca. i tolvtida på ein nattbuss. Fascinerande.

Eg har nett skaffa meg del.icio.us-konto. Her kjem eg til å leggje ut linkar til bra ting eg kjem over på nett, som eg synest fleire burde lese. Det gjeld dei som ligg der no òg, verkeleg.

No har Juventus kjøpt Mohamed Sissoko frå Liverpool for heftige €11 millioner, og Olof Mellberg kjem gratis i sumar.

Eg synest særleg Sissoko er ein dårleg ide, og eg synest samstundes det er trist om ikkje Almiron får fleire sjansar. Men Sissoko må meir enn gjerne overraske meg, no når han fyrst er verte bianconeri heiar eg på han.

Eg har eksamen i morgon, på mandag og på onsdag. Difor vert det lite skriving her for tida…