Category Archives: Martas boltreplass

Nett no gjer det faktisk ingen verdas ting å vere forkjøla, sjølv om det er ferie. Ein kunne kanskje tenkt at det er ein keisam ting å bruke ferien på, og eg må innrømme at det var det da eg … Continue reading →

Det er særs viktig å seie hipp hurra og gjere litt stas på dei tinga og folka som tydar mykje for deg. Så slipp dei å lure. Det er vondt å ikkje kjenne seg viktig. Riktig vemmeleg å tru at … Continue reading →

Når eg blir stor, har verda blitt ein betre stad. Når eg blir stor, har ho blitt ein betre stad på mange vis, og eg har vore ein del av den generasjonen som har vore med på å løfte ho … Continue reading →

Når eg blir stor, då skal eg bli ei sånn ei. Då skal eg bli ei sånn ei som går langt på skeive fortau sjølv om det er ruskevêr, utan å ta trikken, kanskje berre nokre gongar, når eg har … Continue reading →

Det er mykje i verda som er fælsleg stygt, og dessutan finst det veldig mykje vakkert. Enkle, avkledde ord, lyden av ein finger som sklir mot ein gitarstreng medan gitaristen skiftar grep. Eg kjenner mange vakre menneske, det finst eit … Continue reading →

Denne posten skal eigentleg ikkje handle om meg, men om 3T, men eg kan jo kanskje presentere meg fyrst som sist, så de slepp å blande saman mine skribleri med Mads sine forsøk på å opplyse Blogglandia eller noko. Eg … Continue reading →